nl

Dronken chauffeur voortaan gedekt door de eigen omniumverzekeraar?

Publicatiedatum: 13/12/16
Dronken chauffeur voortaan gedekt door de eigen omniumverzekeraar?

Quasi alle omniumverzekeringsovereenkomsten voor voertuigen bevatten een clausule die bepaalt dat de verzekering “niet geldt" indien de bestuurder het schadegeval veroorzaakt in een staat van zware alcoholintoxicatie of in een staat van dronkenschap. Wanneer een bestuurder in dergelijke staat een ongeval veroorzaakt, zal de eigen verzekeraar dan ook weigeren om de eigen voertuigschade te vergoeden. Het Hof van Cassatie besliste recent echter dat zo'n uitsluitingsbeding niet rechtsgeldig is.

1 Dronkenschap en zware alcoholintoxicatie

Artikel 62 van de wet van 4 april 2014 betreffende de verzekeringen bepaalt dat de verzekeraar de schade dekt die wordt veroorzaakt door de schuld of zelfs grove schuld van de verzekeringsnemer, van de verzekerde of de begunstigde. De verzekeraar kan zich echter van zijn verplichtingen bevrijden voor de gevallen van grove schuld die op uitdrukkelijke en beperkende wijze in de verzekeringsovereenkomst zijn bepaald. Veel omniumverzekeringsovereenkomsten bepalen dan ook dat een zware alcoholintoxicatie of dronkenschap gevallen van grove schuld uitmaken zodat de omniumverzekeraar niet gehouden is tot dekking van de eigen voertuigschade.

1.1 Uitsluiting van dekking

Door bepaalde zaken uit te sluiten van dekking willen omniumverzekeraars vermijden dat ze moeten instaan voor vergoeding van de schade aan het verzekerde voertuig als de bestuurder heeft gedronken. Door uitsluitingen te gebruiken, beperkt de omniumverzekeraar bijgevolg het risico dat inherent is aan iedere verzekeringsovereenkomst. Wanneer bepaalde zaken zijn uitgesloten van dekking, dient de verzekeraar geen oorzakelijk verband te bewijzen tussen het schadegeval en de grond van uitsluiting waarop de verzekeraar zich beroept.

1.2 Vervalbeding

Een vervalbeding is een sanctie, namelijk het verval van het recht op dekking, voor de tekortkoming van de verzekerde aan één van zijn contractuele verplichtingen. Hoewel de verzekeringsovereenkomst van toepassing is, zal de verzekerde als gevolg van zijn tekortkoming vervallen zijn van zijn recht op dekking en dit in tegenstelling tot bij een uitsluiting van het recht op dekking, in welk geval er helemaal geen recht op dekking is. Wanneer de verzekerde vervallen wordt verklaard van zijn recht op dekking, dient de verzekeraar wel een oorzakelijk verband te bewijzen tussen het schadegeval en de prestatie waarop de verzekeraar zich beroept om de verzekerde vervallen te verklaren van zijn recht op dekking.

1.3 Standpunt Hof van Cassatie

In haar arrest van 11 februari 2016 oordeelde het Hof van Cassatie dat een beding dat de dekking uitsluit in geval van zware alcoholintoxicatie of dronkenschap, geen uitsluitingsbeding maar een vervalbeding is. Bijgevolg moet de verzekeraar bewijzen dat er een oorzakelijk verband is tussen het schadegeval en de zware alcoholintoxicatie of dronkenschap, bij gebrek waaraan de verzekeraar dekking moet verlenen aan de verzekerde.

In het dossier dat aan de grondslag van dit arrest lag, had de verzekerde een verzekeringsovereenkomst afgesloten bij een grote verzekeringsmaatschappij. Artikel 4b van deze overeenkomst bepaalde dat “de verzekering niet geldt wanneer u of de toegelaten bestuurder het schadegeval veroorzaakt in een staat van alcoholintoxicatie van meer dan 1,5 promille (0,65 mg/l), in een staat van dronkenschap of in een gelijkaardige toestand die het gevolg is van het gebruik van andere producten dan alcoholische dranken.". De verzekerde was vervolgens met haar voertuig betrokken in een schadegeval waarna zij een positieve ademanalyse aflegde. De omniumverzekeraar weigerde op basis van die ademanalyse om dekking te verlenen waarna de verzekerde overging tot dagvaarding in betaling van de schade aan het voertuig. Uiteindelijk besliste het hof van beroep in Gent dat artikel 4b van de verzekeringsovereenkomst moest worden omschreven als een geval van uitsluiting zodat de verzekeraar niet moest bewijzen dat er een oorzakelijk verband was tussen het schadegeval en de alcoholintoxicatie en zij bijgevolg niet gehouden was om dekking te verlenen.

Besluit

Volgens het Hof van Cassatie is dronken rijden een contractuele tekortkoming van de verzekerde op basis waarvan hij/zij vervallen kan worden verklaard van zijn recht op dekking door de omniumverzekeraar. Dit leidt dan ook tot een gunstigere positie voor verzekerden die zwaar onder invloed van alcohol of in een staat van dronkenschap rijden, want zelfs als ze dronken rijden kunnen ze toch nog verzekeringsdekking krijgen als de omniumverzekeraar niet kan bewijzen dat het alcoholgebruik in causaal verband staat met de schade. Dezelfde regeling geldt eveneens voor de gewone verzekeringsovereenkomsten die enkel de buitencontractuele aansprakelijkheid dekken.

Meer over verzekerings- en aansprakelijkheidsrecht

Met cookies werkt deze website vlot en kunnen we u inhoud op maat tonen. Als u verder surft of op "Ja, ik accepteer cookies" klikt, dan aanvaardt u deze cookies. Meer informatie